Wiersz...
Cadamma Nina - Atlantyda (NC)
fale ta?cz?,
podczas sztormu.
walcz? o pozycj?
Która wy?ej,
która poch?onie dusze
ton?cych królów
wszech?wiata
Rozbite miasta.
o b?yszcz?ce ska?y
pot?uczone zosta?y
Ich sanktuaria
ich troski
Ich zw?tpienia i mi?o?ci
Zabrane z odp?ywem
rano pozostan?
jedynie przypuszczenia
jaka? religia straci?a
ostatnich wierz?cych
Przez wod?,
ku niebiosom
nigdy nie dop?yn?
nasze morza,
nasze ?wi?tynie,
nasze ?ale i rozpacze
teraz to nawet historia
straci?a swoj? s?aw?
teraz to ju? nikt
nie odkryje
ich zapisanych
dzienników
samotne
smutne
ciche
szumi? z rozpaczy
te oceany
te wody
ich m?odo?ci i nadzieje.
¦rednia ocena: 0.00 | Wy¶wietleñ: 165
Komentarze (0 wpisów):
Brak komentarzy.
