Północ

Smutek mając za druha, pustkę za sąsiada,A samotność za siostrę, co wiecznie mi bliska,W izbie swej u komina patrzę w żar ogniska,Co płonie, fantastycznie jak krwawa ballada.Za oknem noc milcząca i czarna, jak zdrada,Do ślepych szyb murzyńską, płaską twarz przyciska,Gdy na wietrze jesiennym głucho wyją psiska,Jakby węsząc śmierć, która dom okrąża, blada...Sprzęty, z którymi zżycie się wiąże mnie wspólne,Zda się, kupią się bliżej mnie w grono zatulne,Gdy dreszcz chłodny przebiega wzdłuż grzbietu jak mrówki...I spoglądam z zapartym tchem w zegaru lice,Gdzie na północ zbiegają się nieme wskazówki,Już zaciskane z wolna złej Parki nożyce... ~ Staff Leopold

Oceń wiersz: | Ocena: 0 (głosów: 0) |

| Dodaj wiersz do ulubionych | Zgłoś błąd |

Skomentuj wiersz

Zaloguj się żeby skomentować wiersz. Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się teraz »