Wiersze: P Dodaj wiersz »

Ptaszek

Ptaszek idiota,
głupszy, niż się zdaje,
strojny barwną krajką,
z głową jak makówka,
nieprzyjaciel kota,
ojciec pięciu jajek,
z których każde jajko
pełne jest półgłówka,
przyparty do drzewa
pierzem rudosinem,
toczy głośne swary
z innym znów kretynem,
po czym śpiewa, śpiewa
głupstwa nie do wiary. ~ Pawlikowska-Jasnorzewska Maria

: 08.06.2006 | : - | : 0 | : 0 | : 61 |

Różowa magja

Na złocistej fajerce
spalę różową różę
czarne pióreczko kurze
i jedno ludzkie serce.

Nikogo nie otruję,
nikogo nie zabiję,
Serce to jest niczyje
jest ono tylko - moje.

Gołębia nie zaduszę,
me czary są bezkrwawe
w czarodziejską potrawę
wrzucę ma własną duszę. ~ Pawlikowska-Jasnorzewska Maria

: 08.06.2006 | : - | : 0 | : 0 | : 65 |

Olejne jabłka

Jabłko z modrym konturem, kwadratowo krzywe,
pociągnięte zielenią, którą kraplak plami,
ma na policzku białe światełko, jak żywe,
i jest jabłkiem przy jabłku, w jabłkach, pod jabłkami.

Talerz czarno-niebieski, a nad tym przepychem
draperia wisi w fałdach z ciepłego kamienia.
Zaś na obrus, gdzie biele cynkowe śnią ciche,
toczy się - jeszcze jabłko - z modrym krążkiem cienia ~ Pawlikowska-Jasnorzewska Maria

: 07.06.2006 | : - | : 0 | : 0 | : 58 |

Na stacji metro

Zjawa tych twarzy w tłumie;
Płatki na mokrej, czarnej gałęzi.

(tłum. Borys Awdiejew) ~ Pound Ezra Weston Loomis

: 07.06.2006 | : - | : 0 | : 0 | : 56 |

Wielki Maramba

Jest słodki jak banany
i jak ogier gorący,
jak mgły leśne rozwiany
jak róża pachnący.

Jako indyk wyniosły,
jako tygrys okrutny,
jak słoń mądry i rosły
i jak twe oczy smutny. ~ Pawlikowska-Jasnorzewska Maria

: 07.06.2006 | : - | : 0 | : 0 | : 59 |

Oczy

Rzęsami o moje rzęsy zapaliła światło oczu...
Widzę: Obraz na staludze ramą z ognia mnie otoczył. ~ Przyboś Julian

: 07.06.2006 | : - | : 0 | : 0 | : 53 |

Światu

Świat ten jest dla mnie i jam jest dla świata,
który ciężarem serce mi rozgniata
jak nieprzytomny kochanek.
Daję mu wszystko nie trwożąc się o nic,
choć grozi śmiercią, którą trzyma w dłoni,
mnie, najwierniejszej z kochanek.
Zabawki, skarby, umarłe motyle
kładzie przede mną i leżą przez chwilę,
aż znów je wicher rozmiecie.
Całuję usta jego wieloustne:
mów o miłości, nim na zawsze usnę
w objęciach twoich, mój świecie. ~ Pawlikowska-Jasnorzewska Maria

: 07.06.2006 | : - | : 0 | : 0 | : 56 |

Antoniemu Słonimskiemu

Cofa się fala,
w dzień mojego życia,
cywilizacji zwyczajem prastarym -
wyciągając postęp,
powracając w przeszłość,
w groźne szaleństwa,
w fanatyczne wiary,
w epokę dawno zamierzchłą...

Cofajcież się wszyscy
wraz z wielkim odpływem,
który w pasję, w okrucieństwa
wstecz zmierza!
Ja zostanę -

- nikt o mnie nic zapyta -
jak z dna morskiego gwiazda
ramieniem nieżywem
wyraźnie zaryta
w mule wybrzeża -
gwiazda, która świadomie
opuściła fale,
chcąc płynąć naprzód
lub nie płynąć wcale.
Maria Pawlikowska - Jasnorzewska
"Skamander" 1935 z. 65 ~ Pawlikowska-Jasnorzewska Maria

: 07.06.2006 | : - | : 0 | : 0 | : 58 |

Śpiew słowika

Białe trawy z wiatrem płyną, dachy lśnią grynszpanem,
słowik skryty w drzew obłokach wykwita pytaniem...

- I pyta się srebrno-szklanie, nutą słodką, śmigłą,
co łagodnie w niebo wnika kryształową igłą..

I jeszcze się pyta szklanic, cicho i nieśmiało,
a dźwięk spada srebrną, słabo wypuszczoną strzałą...

I znowu się pyta jasno, a ostatnie słowo
zatrzymuje się na niebie świecąc diamentowo..

I znów jeszcze raz się pyta, a wyniosłość dźwięku
jest jak sztylet samobójczy, podniesiony w ręku...

I znów pyta się uparcie, wstrzymuje łzy ptasie,
kryje oczy mgłą zasnute w siwych piór atłasie...

Białe trawy z wiatrem płyną, drzewa błyszczą śniedzią,
- Bóg pytaniem urzeczony, zwleka z odpowiedzią...
- Bóg pytaniem urzeczony, zwleka z odpowiedzią... ~ Pawlikowska-Jasnorzewska Maria

: 06.01.2006 | : - | : 0 | : 0 | : 63 |