Wyznanie

Nie rań pogardą tej obcej dziewczyny,Jej czar jest inny, niżeli twój czar.Tyś memu ciału dreszcz w świecie jedyny,A ona ust mi chce oddać maliny- Czyjaż dłoń zdoła odtrącić ten dar?Wszak tobie pierwszej tę miłość wyznaję -Ona nic nie wie, choć czeka i śni.Szedłbym tak do niej, jak w lasy i w gaje,A odkąd znam ją, wciąż mi się wydaje,Że policzone są wiosny mej dni!Wargi ma falą w usmiechu ozdobne,Jaśnistym włosem polśnioną ma skroń,Spojrzena - pilne i z lekka żałobne,Dłonie do twoich niechcący podobne -Pieszcząc, pomyślę, że pieszczę twą dłoń...Jej zaklęć szepty nie zmienią mnie wcale,Jej pocałunek nie rozłączy nas!Pozwól mi odejść w ust tamtych korale,Bym łkał przez chwilę, bym kochał niestaleRaz jeszcze jeden, ach, tylko ten raz! ~ Leśmian Bolesław

Oceń wiersz: | Ocena: 0 (głosów: 0) |

| Dodaj wiersz do ulubionych | Zgłoś błąd |

Skomentuj wiersz

Zaloguj się żeby skomentować wiersz. Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się teraz »