mrówki

Mrówki

Mrówki krzątały się w mrowisku,
Wciągając źdźbło trawy z murawy,
Jak ludzie, w innym widowisku,
Rwą się do sławy i władzy.

Źdźbło wciągną w końcu, kilka padnie,
Umoszczą łoże królowej,
Ci wezmą sławę, tamci władzę,
A reszta nic nie dostanie.

Źdźbło rychło zwiędnie, szukać winnego,
Wciąż mościć łoże królowej,
Sława przemija..., dawać innego,
A z władzy... lud zaśmiać się może.

Tak się krzątamy, mrówki w mrowisku,
A my w mrowisku planety,
Stoimy nad nimi, że takie małe,
A kto na nas sprzedaje bilety?

~ Lesław M. Marek

Oceń wiersz: | Ocena: 0 (głosów: 0) |

| Dodaj wiersz do ulubionych | Zgłoś błąd |

Skomentuj wiersz

Zaloguj się żeby skomentować wiersz. Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się teraz »