Już

Już

Poskrzypywały drzwi od kaplicy,
Pośrodku katafalk z marami,
W karnym ordynku suną żałobnicy,
Zasmuceni... zdziwieni... z kwiatami.

Katafalk chwiał się w swej martwicy,
Jakbyś się wiercił w swojej narze,
W takt świec drgali żałobnicy,
Wosk skwierczał, kapał na lichtarze.

Leżysz cichy i obojętny,
Ktoś za chwilę bez sensu coś powie,
A zabrałeś się tak... bez wykrętów,
A coś czuł... już nikt się nie dowie.

Twoja bryka moknie przed domem,
Już nie wdusisz licznika do kreski,
Inna bryka tu czeka za progiem,
Czarna bryka na cztery deski.

Jeszcze tylko ksiądz cię pokropi,
Ktoś z bliskich bezsilnie załka,
I położą cię w świeżym wykopie,
W świeżym dębie woskowa lalka.

Jak się wszystko szybko skończyło,
Jak szybko wszystkiego kres,
Choć z chwilę by się jeszcze pożyło,
Już nic więcej... cicho... bez łez.
~ Lesław M. Marek

Oceń wiersz: | Ocena: 0 (głosów: 0) |

| Dodaj wiersz do ulubionych | Zgłoś błąd |

Skomentuj wiersz

Zaloguj się żeby skomentować wiersz. Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się teraz »