Liryka, liryka, tkliwa dynamika

Sam nie rozumiem, skąd to mi się bierze,że jestem mitologiczne zwierzę,ni to świnio-byk ni to koto-pies,w ogóle z moich stron:
liryka, liryka,tkliwa dynamika,angelologiai dal.Idę, powiedzmy, wieczorem z Arturemi nagle: księżyc wschodzi nad murem,Artur ostrzega, bo dobry kolega:- Nie patrz. - A ja jak bóbr:
liryka, liryka,tkliwa dynamika,angelologiai dal.W takim "Przekroju" po prostu się bojąbo jak na przykłąd wejdę do pokojui się zamyślę, powiedzmy, o Wiśle,to zaraz łzy jak groch:
liryka, liryka,tkliwa dynamika,angelologiai dal.Wy się nie dziwcie, śliczni pamnowie,sześć lat po świecie tułał się człowieki nagle: Polska i harfa eolska,po prostu cud jak z nut:
liryka, liryka,tkliwa dynamika,angelologiai dal.Będziecie śmiać się, lecz daję słowo:ja czytam nawet "Gazetę Ludową"i "Pokolenia", i wiersze w "Kamenie",i czytam, i szlocham, och!
liryka, liryka,tkliwa dynamika,angelologiai dal.Niech mnie zarąbią, niech honorariawyda na wieńce Artur Marya!Ja jestem Polak, a Polak jest wariat,a wariat to lepszy gość:
liryka, liryka,tkliwa dynamika,angelologiai dal.A po pogrzebie pod korniszonniech epitaphium mi napiszą:TU LEŻY MAGIK I MAŁPISZON,
pod spodem taki tekst: "liryka, liryka,tkliwa dynamika,angelologiai dal".
1946 ~ Gałczyński Konstanty Ildefons

Oceń wiersz: | Ocena: 0 (głosów: 0) |

| Dodaj wiersz do ulubionych | Zgłoś błąd |

Skomentuj wiersz

Zaloguj się żeby skomentować wiersz. Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się teraz »